You are here: / ΑΡΘΡΑ / ΤΑ ΝΕΑ ΜΟΥ / Σκυταλοδρομία 5x10km

Σκυταλοδρομία 5x10km

Το μήνυμα έπεσε από το Νίκο Μαυρουδή (μέλος της ομάδας 6 χρόνια περίπου) , και στο τσακ μπαμ η ομάδα συστάθηκε ! οι εθελοντές για κερκίδα και για χαβαλέ αρκετοί καθώς επίσης και τα πειράγματα από φιλική ομάδα ακόμα περισσότερα !

Έτσι ξεκινήσαμε φυσικά και μια ομάδα στα social των 5μας που όποιος είχε χρόνο έβαζε και κάτι για να σπάσει την μονοτονία της ημέρας !

Πρώτα απο όλα θα σας γνωρίσω τα μέλη της ομάδας που αγωνιστήκαμε στη σκυτάλη αυτή!

Νίκος Μαυρουδής: πιτσιρικάς αθλητής ταχυτήτων και τώρα μπαμπάς/δρομέας/μαραθωνοδρόμος και φυσικά πολλές ώρες εργαζόμενος σε ιδιωτική εταιρεία. 

Νάσσος Νικολόπουλος:  Γνωριστήκαμε, 3 χρόνια πριν για να κάνει ένα γρηγορότερο μαραθώνιο και φυσικά κολλήσαμε στην ομάδα. Μπαμπάς/δρομέας/μαραθωνοδρόμος/πολλές ώρες εργαζόμενος σε ιδιωτική εταιρεία. Τρέχει τα τελευταία 3 χρόνια.

Γιάννης Κούτσουπας: ‘Η ο ψηλός. Γνωριστήκαμε 1 χρόνο πριν σε λεωφορείο πηγαίνοντας για το μαραθώνιο της Αθήνας ! προσπαθούσα να τον πείσω να βγάλει το μακρύ κολάν γιατί θα βγάλει την μπέμπελη (Χριστός και παναγία …από που βγαίνει άραγε η μπέμπελη?? ) Και αυτός μπαμπάς/δρομέας/μαραθωνοδρόμος και πολλές ώρες εργαζόμενος ! (διακρίνουμε τα παγωμένα χέρια!). Τρέχει τα τελευταία 2 χρόνια .

Γιάννης Κοντογιώργος: O Βενιαμίν της παρέας! Πρώην Συνάδελφος του Ψηλού!  Κάνει το μεταπτυχιακό του και δουλεύει ταυτόχρονα , 1 χρόνο σχεδόν μέλος της ομάδας  και παράδειγμα σε μας τους μεγαλύτερους πως η νέα γενιά έχει γνώση, αξίες και πρόγραμμα στη ζωή τους !Τρέχει το τελευταίο 1,5 χρόνο.

Και η Πέμπτη και καταϊδρωμένη (καταπαγωμένη στη συγκεκριμένη περίπτωση) της παρέας εγω. Δεν θυμάμαι τον εαυτό μου δίχως να τρέχω !

 

Η αλήθεια είναι πως όλοι είχαμε σκεφτεί τον αγώνα με ήλιο δίπλα στη λίμνη (ίσως πίνοντας και το καφεδάκι μας αφού χρόνος θα υπήρχε μια και ο καθένας μας θα είχε να κάνει 10 ολόκληρα χιλιόμετρα ! )

Αλλά όταν κάνουμε εμείς σχέδια κάποιοι άλλοι πάντα γελάνε  😉

Και η μέρα συνάντησης έφτασε !

Στο κωπηλατοδρόμιο επικρατούσαν συνθήκες δύσκολες. Αέρας, βροχή και κρύο, αρκετό κρύο που μαζί με την υγρασία περόνιαζε το κορμί σου.

Στα γρήγορα αποφασίσαμε τη σειρά που θα τρέξουμε και ψάχναμε μέρος να προστατευτούμε αλλά ταυτόχρονα και να παρακολουθούμε ! τα χέρια όμως και τα πόδια είχαν παγώσει και τα τσαούλια μας, που λένε στο χωριουδάκι μου, έπαιζαν σε ρυθμούς γρήγορους από το τρεμούλιασμα!

Έτσι πατήσαμε το χρονόμετρο στην εκκίνηση και αφού έφυγε ο πρώτος της σκυτάλης πήγαμε μέσα στο κλειστό  χωρίς να μπορούμε να παρακολουθούμε. Όταν έφτανε η ώρα, συμμφωνα με τους υπολογισμούς,  ο επόμενος αθλητής φόραγε το μπουφάν αυτού που έτρεχε και πήγαινε να πάρει τη σκυτάλη (και να δώσει μπουφαν !)για το επόμενο 10ρι.

Ενδιάμεσα είναι η αλήθεια βγαίναμε να δούμε και τι γίνετε να βγάλουμε και καμμιά φωτογραφία τους συναθλητές μας….

Τρίτη έτρεξε η αφεντιά μου. Συνειδητοποίησα με την εμπειρία μου πως το βασικό λάθος ήταν πως λόγο κρύου παρασυρόσουν και ξεκινούσες γρήγορα ! Κόντρα αέρας στο ένα χιλιάρι ,πέταγες στο επόμενο…. Και έτσι συμπλήρωσα 10κμ για να δώσω τη σκυτάλη στο ψηλό της παρέας , ο οποίος με τη σειρά του θα την έδινε στον κύριο Treximo ή Νάσσο μας! Το κατά ευχαριστήθηκα και πάλι ! Γνωστοί στη διαδρομή , χαμόγελα, πειράγματα και φυσικά… η ομαδάρα πάντα στο πλάι μου ! πόσο περήφανη νιώθω τo ξαναλέω !

Δεν είναι δεδομένη η αποδοχή του εαυτού σου σε κανένα κοινωνικό σύνολο και καμμιά κοινωνική ομάδα ! Είναι τεράστια ευλογία να είσαι σε ομάδα αποδεκτός και πόσο μάλλον να σε εμπιστεύονται !  Αυτό όμως φίλοι μου θέλει προσπάθεια ! και όλοι σε αυτή την ομάδα είναι άξιοι άνθρωποι και θα τολμήσω να πω και φίλοι αφού νιώθουμε και συζητάμε κάθε φορά τα προβλήματα και τις ανησυχίες ή ακόμα και την απλή καθημερινότητα!

Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε ανθρώπους να μας ακούν και να μάθουμε και εμείς να τους ακούμε !

(ακόμα και αν αυτό γίνετε σε συνθήκες… »γιάφκας» μερικές φορές !βλέπε φωτό) χιχιιχχι

Άλλαξα το θέμα λίγο αλλά …. Αν δεν το άλλαζα θα με λέγατε κουκουβάγια, χεχεεχ ! Αφού θα αναγκαζόμουν να σας πω,  πως καταλήξαμε να τερματίσουμε δεύτερη μικτή ομάδα ! Αλλά εμείς εκείνη την ώρα της απονομής απολαμβάναμε την συμμετοχή μας τρώγοντάς σε κοντινή ταβέρνα δίπλα στο τζάκι σαν επιβράβευση ! Όχι πως δε θέλαμε να πάμε ! όχι ! απλά ούτε που σκεφτήκαμε ότι ανεβαίναμε βάθρο. …Τα μαζέψαμε και πήγαμε να συνεχίσουμε το πρόγραμμά μας !

Τι να κάνουμε ! χάσαμε την Αίγλη του βάθρου ! αλλά το απολαύσαμε τόσο που η ταλαιπωρία του κρύου της βροχής και του αέρα είναι μια μακρινή ανάμνηση!

Εμπειρίες και μαθήματα ζωής από ένα απλό TREXIMO !

Nα χαμογελάτε !

Ευχαριστούμε που μας διαβάσετε !

Θέλαμε κάπου να τα πούμε ! 😉

Ομαδάρα μου σας ευχαριστώ που με εμπνέεται !

YΓ: ένιωθα πως το παπούτσι στα μετατάρσια είχε τακούνι ! από το κρύο δε κυκλοφορούσε το αίμα και είχε γίνει «ξύλο» το πόδι μου !

Κοινοποίηση...Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Athanasia

Gold Olympic Medalist - Running Coach

Γράψτε το σχόλιό σας

Το email σας δε θα δημοσιευτεί.Τα απαιτούμενα πεδία είναι σημειωμένα με ( * ).

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αθανασία Τσουμελέκα

athanasia@tsoumeleka.gr

H ανάγκη δημιουργίας της σελίδας αυτής γεννήθηκε μέσα από τις δικές σας ερωτήσεις και απορίες. Ο αθλητισμός πρέπει να είναι εξωστρέφεια! Θέλω, λοιπόν, να μοιραζόμαστε τη γνώση και την εμπειρία μου. Στόχος μου είναι όλο και περισσότερος κόσμος να αγαπήσει την άσκηση και να την εντάξει στην καθημερινότητά του με ασφάλεια και χωρίς υπερβολές.
NEWSLETTER