You are here: / Απο τον πρωταθλητισμο στη φυσιολογικη ζωη

Απο τον πρωταθλητισμο στη φυσιολογικη ζωη

Mετά την ενασχόληση μου με τον πρωταθλητισμό έψαχνα να βρω να ασχοληθώ με κάτι δημιουργικό, κάτι παραγωγικό που να μπορεί να μου δώσει εξίσου πολύ μεγάλη ένταση, δύναμη, ενέργεια, κάτι που να με συναρπάζει!
Έτσι είχα μάθει από μικρή! Θέλω ενέργεια και κίνηση στη ζωή μου.

Το να περνάει ένας πρωταθλητής (και ιδιαίτερα αντοχής) από την απομονωμένη ζωή του πρωταθλητισμού στη καθημερινή ζωή, που όλοι μας αυτή τη στιγμή ζούμε, δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στο κόσμο!

Μπορεί να “τραβούσαμε” χιλιόμετρα και χιλιόμετρα, να ήμασταν με τις ώρες στα γυμναστήρια των γηπέδων με αυστηρές διατροφές, μακριά από τις οικογένειές μας και μακριά από αγαπημένα πρόσωπα. Να υποφέραμε πολλές φορές από πόνο είτε ψυχικό είτε σωματικό….. να ήμασταν «τσιγγάνοι» με όλες αυτές τις προετοιμασίες και τους αγώνες ανά τον κόσμο, όμως αυτή ήταν η ζωή που είχαμε μάθει. Αυτή ήταν η ζωή που θα μπορούσε να φέρει το αποτέλεσμα.

Είχα αποξενωθεί, είχα απομονωθεί, είχα ξεχάσει να μιλάω. Όσο αστείο και αν ακούγεται… είχα χάσει όλη την ευφράδεια του λόγου μου. Είχε μειωθεί το λεξιλόγιό μου.

Ζούσαμε μακριά από την πραγματικότητα. Ζούσαμε σε έναν δικό μας κόσμο που όλη μας η έγνοια ήταν αρχικώς στις μικρές κατηγορίες να πάρει ένα ακόμα μετάλλιο η Ελλαδίτσα μας, και σιγά σιγά μεγαλώνοντας έμπαινε ο εγωισμός.

Θέλω και εγώ μετάλλιο ή θέλω και άλλο μετάλλιο… έμπαινε το Εγώ και όχι το Εμείς!
Αυτό είναι καταστροφικό για τις ζωές μας. Καμιά οικογένεια, καμιά εταιρεία, καμιά φιλία και καμιά σχέση δεν μπορεί να λειτουργεί έτσι. Άρα αυτό πρέπει να αλλάξει. Όταν το συνειδητοποίησα, ήταν κάτι που με εξόργισε για τον εαυτό μου. Το σταμάτησα επί τόπου. Ευτυχώς μέσα από την “κάψα” του να πάω πιο γρήγορα, που σημειωτέον με έμαθε πολλά πράγματα για την μετέπειτα ζωή μου (υπομονή, παλεύω για να κατακτήσω, δουλεύω σκληρά, μαθαίνω να ξεπερνάω δυσκολίες, πατάω γερά στα πόδια μου, έννοιες που πρέπει να καλλιεργούμε στα παιδιά μας), μπόρεσα να σκεφτώ και να βάλω μπροστά το τι πρέπει να κάνω για να αλλάξω τη ζωή αυτή. Άλλωστε πόσα χρόνια να το έκανα ακόμα; Και τι θα κέρδιζα;

Η οικογένεια ήταν το πρώτο πράγμα…. Αφού μαζί με το Νίκο Δημητριάδη είχαμε ταιριάξει και ως σύντροφοι εκτός από την προπονητική σχέση.

Έπειτα από σκέψη, Άρχισα δειλά δειλά να ασχολούμαι με την καθοδήγηση για την καλή φυσική κατάσταση και να βοηθάω το Νίκο σε πολλά πράγματα.

Γρήγορα άρχισα να αποσυμφορίζω και να αντικαθιστώ το Νίκο, καθώς και να ανταλλάσσουμε ιδέες στο πώς αυτό μπορεί να με κρατήσει ζωντανή χωρίς να βαρεθώ (ο πρωταθλητισμός ήταν τόσο έντονος που δύσκολα μπορούσε κάτι να με “εξιτάρει έτσι”).

Χρόνο με το χρόνο, καιρό με το καιρό, μέσα από σεμινάρια που παρακολουθούσα, μέσα από το Τ.Ε.Φ.Α.Α., την εμπειρία μου και βέβαια από το Νίκο που ήταν και ο βασικός δάσκαλος μου, αισθάνθηκα έτοιμη να αναλάβω καταστάσεις.

Ασχολήθηκα αποκλειστικά με τη φυσική κατάσταση υπέρβαρων ατόμων. Είχα απωθημένα. Στο πρόσωπο οποιουδήποτε είχε λίγο κοιλίτσα έβλεπα το μπαμπά μου. Το έπαιρνα προσωπικά ότι πρέπει να γίνει περισσότερο υγιής και να μην φτάσει στη κατάσταση που ζούσε εκείνος. Και έβλεπα ότι άλλοι αργά, άλλοι πιο γρήγορα τα κατάφερναν! Μπήκα και στο άλλο κομμάτι.. αυτών που ήθελαν να συμμετέχουν σε αγώνες… Αυτών που είναι συνειδητοποιημένοι και θέλουν να είναι υγιείς ή αυτών που θέλουν να δοκιμάσουν τι είναι αυτό που σε κάνει τόσο χαρούμενο !

Έβλεπα τον κόσμο να αλλάζει. Να διαφοροποιείται. Σώμα και πνεύμα. Και όλο και περισσότερο μπλεκόμουν. Ήθελα όλοι να μπορούν να το ζήσουν αυτό το τόσο όμορφο που κατάφερναν τα άτομα που ξεκινούσαν μεθοδευμένα να γυμνάζουν την αερόβια ικανότητά τους.
Άτομα που δεν είχαν τρέξει ποτέ, που ήταν παχύσαρκοι, που δεν είχαν παρέες, αυτοπεποίθηση, κατάφερναν να γίνονται ολοένα και καλύτεροι, να αναγνωρίζουν το πρόβλημα τους και να το ξεπερνούν συζητώντας το μάλιστα με μένα ή τους συνασκούμενούς τους. Το οικείο τους περιβάλλον στην αρχή να παραπονιέται γιατί σπαταλούν ώρες εκτός σπιτιού, αλλά μετά να βλέπει τα θετικά αποτελέσματα αυτά και να έρχεται και εκείνος/εκείνη μαζί μας.

Όλο αυτό εμένα μου δίνει ζωή! Δεν το κάνω μόνο για δουλειά, το κάνω γιατί πραγματικά μου αρέσει πολύ και κερδίζω και εγώ σαν άνθρωπος μέσα από αυτό!

Και εδώ φτάνω και συνδέω τον πρόλογο μου!

Ευχαριστώ από καρδιάς όλους εσάς που μέχρι τώρα με έχετε εμπιστευτεί!

 

signature

Κοινωνικοποιηθείτε...Share on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someonePrint this page
Athanasia Tsoumeleka
H ανάγκη δημιουργίας της σελίδας αυτής γεννήθηκε μέσα από τις δικές σας ερωτήσεις και απορίες. Ο αθλητισμός πρέπει να είναι εξωστρέφεια! Θέλω, λοιπόν, να μοιραζόμαστε τη γνώση και την εμπειρία μου. Στόχος μου είναι όλο και περισσότερος κόσμος να αγαπήσει την άσκηση και να την εντάξει στην καθημερινότητά του με ασφάλεια και χωρίς υπερβολές.
NEWSLETTER
ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

Αθανασία Τσουμελέκα

athanasia@tsoumeleka.gr

Το περιεχόμενο και τα λοιπά στοιχεία που δημοσιεύονται στο tsoumeleka.gr έχουν ενημερωτικό χαρακτήρα. Σε καμία περίπτωση τόσο το περιεχόμενο όσο και οι απαντήσεις που δίδονται στα σχόλια επισκεπτών δεν υποκαθιστούν την εξειδικευμένη κρίση, διάγνωση και θεραπεία ιατρών και επαγγελματιών υγείας. Η αποδοχή από μέρους σας των πληροφοριών αυτών γίνεται με δική σας ευθύνη.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

ΑΡΧΕΙΟ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ TWEET